కదల్లేని అమ్మకు.........మేమే అమ్మ నాన్న

ఎక్కడుంది మానవత్వం
కీర్తిలోనా? కాంక్షాలోనా?
ఎక్కడుంది నూతనత్వం
ఆశలోనా? ఆశయంలోనా?

అమ్మ

నీ జోలా పాటాతో మురిపించి
మాకు ఈ జగాన్ని మైమరపించవు

అమృతాన్ని ముద్దలుగా చేసి మా నోటికి అందించవు
అబలంతో నీవున్న బండిని లాగుతాం

నీ వొతిళ్ళ మధ్య చలికి వొణకగా
వెచ్చగ ఉంచిన నిను ఎలా మరువగలము

నవమాసాలు మోసి మము కనిన
అనురాగాపు అమృత తల్లివి నీవు
నిను మేము నాలుగు అడుగులు మోసుకెల్లలేమ

అపురూపంగా మా హృదయంలో నిలిచే
మహొన్నత దేవతవు నీవు

కాని ఒక్క విషయం

తల్లి కన్న ప్రేమకు
తల్లి కున్న ప్రేమకు
తల్లి అన్న మాటకు
విలువెంతని ప్రశ్నిస్తే?
ఈ ముగబోయినా లోకానికి తెలియదు

ఎవరు వస్తే ఏంటి? రాకపోతే ఏంటి?

చిన్నతనంలో మాకు వచ్చిన చిన్న జ్వరానికే తల్లడిల్లిన నీవు
నీకు వచ్చిన అర్దంకాని జ్వరానికి నిను అంటిపెట్టుకుని వుండి
నిను కాపాడుకుంటాము అమ్మ నిను కాపాడుకుంటాము

నీ కోసం ఈ నిరీక్షణ

నీ కోసం ఎదురుచుస్తువుంటాను

నీవు రావని తెలిసినా

నను వీడి నీవు వెళిపోతున్నావు

కాని నా మనసు మాత్రం నీతోనే వుంది

నీవు వెనుతిరిగి చుడకున్నా

మరి నేను నీ కోరకే చుస్తున్నా

బ్రతుకైనా నీతోనే చితికైనా నీతోనే

చూసే నా కన్నులు రెండు అలనిపోయాయి

కాని వేచి చూసే నా మనసు నీ పేరే తలుస్తుంది

నా జీవితం కనుమరుగువ్వటానికి

అరక్షణం ముందు నీ ప్రేమ పొందినా చాలు

నీకోసం వెయ్యి జన్మలు సైతం నిరీక్షిస్తాను

లైలా తుఫాను మా జీవితంలోనే పెను తుఫాను

నీలి ఆకశం పై వస్తున్న వర్షపు చుక్కవు నీవేనా?

ఇప్పుడు మొత్తం జనం మధిలో నీ నామమె

నీ రాక కోసం చూడని లోకమేది?

కాని

మా జీవితాలతో ఇల ఎప్పుడు ఎందుకు ఆడుకుంటావు

మబ్బువై వానవై ఉప్పెనవై మా బ్రతుకుల చీకటి దినాలకు కారణం నీవై

నీ ఉరుముల మెరుపులతో ఉగ్రరూపం చూపించి

మమ్మల్ని ఊరినుండే తరిమి తరిమి కొడతావు

మబ్బులు కమ్మినప్పుడు నీ మేఘర్జనకు భయపడిపోవాలి

నీవు కురుస్తున్నప్పుడు ఎక్కడ నీవు కాటువేస్తావని బిక్కు బిక్కుమంటు దాక్కోవాలి

చీకటి అలుముకున్నప్పుడు మా ప్రాణలు సైతం అరచేతిలో పెట్టుకోని వుండాలి

అదే నీవు శాసిస్తే

ఉరు వాడ ఇల్లు వాకిలి అన్ని వదిలి వుండిలేనివారిమై ఒంటరిగా పారిపోవాలి

కాని ఒక్కటి గుర్తుంచుకో

నీవు ఉరిమినా
నీవు మెరిసినా
నీ అలలు వచ్చి మమ్మల్ని తాకిన
నీ కెరటం ఉప్పెన అయినా
నీ ఆహ్లదానికి ఎర్రని తివాచి పరిచాము
కాని మాకు ఇప్పటికి తెలియలేదు

ఎగిసిపడే నీ అలల కెరాటాల్లో

మా అందరిని బంధించి మా ప్రాణలే హరిస్తావాని......